Çikolata ve Para…


I. Has Imperium etkinliğimizde Sümer Karınca arkadaşımızın başına çok ilginç bir olay gelmiş.

I. Has Imperium’da bildiğiniz gibi, 85 özürlü-engelli çocuğun birer dileklerini gerçekleştirip, bu dilekleri de okulumuzda bir etkinlik düzenleyip bizzat vermiştik. Tabii, o gün çocuklara şeker, çikolata, börek-çörek, vs. gibi ikramlarımız da olmuştu…

İşte bizim Sümer’de, “Kızlara yardım edeyim bari,” diye takmış sepeti koluna, şekerlemeleri, çikolataları dağıtmaya başlamış. Bizim dağıttığımız çikolataların bir kısmı, çocukluğumuzun meşhur “para çikolata” gibi olanlardandı… Neyse efendim, Sümer dağıtmış bu çikolataları, şekerleri; 5 dakika kadar sonra, şeker – çikolata dağıttığı çocuklardan biri yanına gelmiş. Elini cebine atmış ve o para şeklindeki çikolataları geri vermiş. İşte sonraki diyalog ise şöyle;

Çocuk: Abi, al sen bu çikolatayı… Ben bunu para sanmıştım…

Sümer: [dumur]

Sümer şaşırmış tabii, hiç beklemiyormuş böyle bir cevap. “Ne yapsam?” diye düşünürken, çocuğa doğru eğilmiş. Elini cebine atmış ve 25 kuruş, 50 kuruş falan birkaç bozuk para bulmuş ve demiş ki;

Sümer: Şimdi sana bunları vereceğim, ama sakın ha kimseye gösterme, bunları verdiğimi kimseye de söyleme!

Çocuk: [bozuklukları almış] Tamam abi. [çikolataları geri vermeye çalışmış.]

Sümer: Al, onlar sende kalsın.

Çocuk: Ama ben çikolata sevmemki!

Sümer: [dumur] İyi peki canım.

Ben tabii, zırhlıyım, göremiyorum da hiçbir şey… Birkaç gün sonra geldi, Sümer bu olayı anlattı. Nasıl güldüm anlatamam… Sizlerle de paylaşmak istedim…

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *